Bazı manzaralar sadece güzel değildir…
İnsanın içindeki gürültüyü de susturur.
Selimiye’de bu kahveyi içerken uzun süre hiçbir şey düşünmeden sadece manzarayı izledim.
Denizin o sakin mavisi…
Dağların sessizliği…
Uzakta ağır ağır hareket eden tekneler…
Ve elimde küçük bir kahve fincanı.
Hayat bazen gerçekten bundan ibaret gibi geliyor bana.
Daha az telaş.
Daha çok nefes.
Daha az kalabalık.
Daha çok huzur.
Belki bu yüzden bazı yerlere tekrar tekrar gitmek istiyoruz.
Çünkü bazı şehirler yoruyor, bazı yerler ise insanı kendine geri getiriyor.
Selimiye benim için tam olarak böyle bir yer.
Kimseyle yarışma hissi yok.
Bir yere yetişme telaşı yok.
Sadece deniz, güneş, rüzgâr ve sakinlik…
Son yıllarda şunu daha çok anlıyorum:
Lüks bazen pahalı şeyler değil.
Kafanın sustuğu birkaç dakika olabiliyor.
Bir kahve…
Bir manzara…
Ve kimseye hiçbir şey anlatmak zorunda olmadığın bir an.
Belki huzur tam olarak budur.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder