Bahar kendini iyice hissettirmeye başladığı şu günlerde insanın nedense içi içine sığmıyor... Eve girmek istemiyor doğa kendini yeniliyor çiçekler bir başka güzelleşiyor... Hal böyle olunca bizlerde bir bahar yorgunluğu oluşuyor...
Güneş nasılda aydınlatmış bu minik ağacı gün batımına yakın bir saatlerde kuzumla etrafı dolaşırken yakaladım bu resmi... ;Ben işten geldikten sonra beni kapıda karşılayan Atahan eve girmek istemiyor önce bir sokakta turluyoruz sonra içeri giriyoruz...Beni,m mevsimim bahar ve sonbahar zaten yazın sıcağınıda sevmem kışın soğuğunu da... Ara bir hava olmalı tıp ki şimdiki gibi... Ne demiş şair nisan mayıs ayları gevşer gönül yayları ohhh bir rehavettir gelir gider... Sağlıklı bol neşeli günlerimiz olsun....
