Yaradan ne güzel de yaratmış şu güzelim çiçekleri insan onlara her baktığında sanki başka diyarlara gidiyor huzur buluyor yada en azından ben öyleyim... Annem çiçeklere resmen aşıktı ki hala öyle hatırlıyorum da küçükken misafir odasındaki on iki kişilik yemek masasının üstü sadece menekşelerle doluydu onlarla hergün konuşur ayrı bilgi ilgi gösterirdi... Çiçekleri onun en kıymetlileri arasında... Bazen kıskanırdım da :) Tabi yaş ilerleyince bakması daha kolay çiçekleri tercih etmeye başladı... Annem çiçekleri çok sevdiğinden dolayı bende nedense ters tepki yarattı... Sevmediğimden değil bakımları ilgili sıkıntılarıyla uğraşmak zor geldiğinden... Evlendikten sonra evimizde bir tane bile canlı çiçek bakmadık... Sevgili eşim de sevmez hiç bakımlarını... İkimizde uzaktan seven hazırcılarız... Tembeliz velhasıl :) Evde bir tane canlı çiçeğimiz var o da çok su ve bakım istemediğinden bizi pek yormuyor... Bir de orkidemiz vardı artık can çekişiyordu kuzenime verdim o tekrar canlandırdı... Bu resimde gördüğünüz çiçeğin adını bilmiyorum ama renklerine bayıldım... İki taneydiyler hemen hediye ettim sevdiklerime... Bakamıyorum ölmelerinide hiç istemiyorum ... Bende ki çiçek sevgisini hala çözmüş değilim... Atahan da bu aralar elinde fotoğraf makinası evimizdeki tek çiçeğin yanına gidip gidip resimlerini çekiyor...Bahçemizde yeterince çiçek olduğu için evde bakmaya pek gerek kalmıyor...Bahçemizle ilgili çalışmaları şurada ve burada anlatmıştım... Doğayla ve sevgiyle kalmanız umuduyla...
