ESKİ MADENİ AMERİKAN DOLARI

Geçen ay  gitiğimiz Bursa Cumalıkızık köyünde ki burada anlatmıştım çok ilginç eşyaların olduğu sergiler  vardı... Satılmayan sadece camekana  konulmuş bu tarihi para çok ilgimi çekti üzerinde  de  yazılı olduğu gibi 1700-1800 yıllarına  ait  amerikan  doları... Zaten  Cumalıkızık tarihi bir  yer olduğu içim heryerinden tarih fışkırması da  doğal.. Sit alanı olarak geçiyor köyde bir çivi bile  çakamazsınız gerekli izinler olmadıkça ... Bir  amcayla  konuşmuştum evinin çatısında onarıma gerek  varmış  akıtıyormuş param var  ama  iznim yok yaptıramıyorum demişti....Sit alanı olunca prosedürler oldukça  tefarruatlı oluyor... Yapıların orjinalini bozmayacak şekilde onarılması gerekiyor bu da oldukça zaman alıyor... Gitmeyenler için  söylüyorum yolunuz Bursa ya düşerse mutlaka Cumalıkızık a uğramadan gitmeyin...

ORGANİK ERİŞTE ÇİLEK REÇELİ VE CEVİZLİ EKMEK

İki hafta önce  gittiğim Cumalıkızık köyünden ki  BURADA  anlatmıştım, kahvaltı  yapıtığımız Kızık Sofrasın dan  da küçük bir  alışveriş yapmayı  ihmal etmedim tabiki... Sadet ablanın  kendisini  yaptığı bol yumurtalı erişteden aldım... Küçükken  ne  çok yerdik erişte... Hatırlıyorum da babamın görev icabı taşrada dolaşırken  kadınlar  bir araya gelir imece usulu ateşler yakılır saclar kurulur hamurşar yoğurulur kışlık erişteler kesilirdi... Bol tereyağlı yapardı annem ne zevkli yerdik... Sadet ablanın eriştesini yerken o tadı buldum eskilere gittim çok çocukken makarna yerine erişte  tüketirdik nasılda organik beslenmişiz aslında hiç katkı maddesi olmadan şimdiki makarnalar tırt yani. Sadece  makarna mı dışarıdan aldığımız gıdaların hepsi katkı maddeleri bizler  çocuklarımıza göre  daha bir  şanlıyız aslında... Sadet ablada nın kahvaltısında yediğimiz çilek  reçelide çok güzeldi zaten köyün kendi bahçesinin çileği bol taneli çilek  reçeline bayıldım.... Birde salçalı sos vardı kahvaltıda  hafif baharatlı sarımsak belli bile  değil ondan da aldım pişman oldum fazla almadığıma çok leziz çünkü gerçi biraz ekmek fazla yedirtiyor ama olsun nasılsa  kilo problememim  yok :) Birde cevizli ekmek  aldım... Benim annem  Bursa lı olduğu için orada  bu ekmeğe  cevizli lokum derler... Üniversiteden ev arkadaşım Mehtap öğrenci olduğumuz yıllarda  bize  geldiğinde  Bursa Ulu Cami yi gecerken canım çekmişti  de gel  cevizli lokum alalım demiştim. Kendisi Karabüklü olduğu için olayı direk Safranbolu lokumuna bağlayıp '' karnımız aç ne  tatlısı '' demişti ..Cevizli lokumu ekmek  şeklinde  değil de  küçük poğaçalar  şeklinde  yapılır  evlerde... Özellikle Bursa yöresinde kına  gecelerinde,mevlütlerde yapılır  ve  dağıtılır... Bazı yörelerde bunu cevizli tahinli yada  haşhalı olarakda  yapıyorlar ama  benim  favorim iri iri cezli olanından...Yolunuz Cumalıkızık köyüne düşerse Kızık Sofrası ndan Sadet ablanın yaptıklarından alın derim... Sağlıklı mutlu günleriniz olsun...

BURSA CUMALIKIZIK DA BİR GÜN NASIL GEÇER

Yıllık iznimdeyken genel doktor kontrolleri için Bursa ya  gitmiştim. İşimiz erken bitince uzun zamandır  merak ettiğim ama  bir türlü fırsat bulamadığım Cumalıkızık a  çevirdik rotamızı... Bursa Ankara yolu  üzerinde  Bursa merkeze 15 dk  mesafede bir  yer...Cumalıkızık köyü neden mi bu kadar ünlü kuruluşu yaklaşık 1300 lü yıllara dayanıyor neredeyse Osmanlı nın ilk köyleriden birisi her yer  taş sokak... Evler  halen kerpiçten ahşap...Zaten koruma altında tüm köy...

Şansımıza hava  bir güneşli bir  yağmurlu geçiyordu...

 Burası cin  sokağı diye  geçiyor... Dünyanın en dar  aralığı olarak geçiyor.Biraz ürkütücüde olsa geçtim...Rivayete  göre Cin aralığı ismi Yunanlıların Cumalıkızık ı işgali sırasında konulmuştur .Yunan askerleri köyü basar ve hery eri yağmalar bazı köylüleri kovalamaya başlar bu sırada dağda bulunan eşkiyalarda köyden haber bekler bu sokak dağa çıkarmış ve köylüler cin sokağından dağa çıkar eşkiyalara haber verir yunan askeri bu aralığı görmez ve geri döner.KORKARAK burada cin var zannederler köyün lanetli olduğunu sanırlar dağa kaçan köylüler eşkiyalara haber verir Eşkiylar Yunan askerini gafil avlar ve köyü kurtarır.

 Gezmekten yorulunca biraz  enerji depolayalım dedik ve kendimizi Kızık Sofra sına attık... Bir yer bu kadar mı şirin olur... İşletmecisi Saadet ablanın  sohbetine bayılmamak mümkün  değil. Peynirler hariç her şeyi kendisi yapıyor...

 Sohbet öylesine güzeldi ki zamanın burada  nasıl geçtiğini anlamadık bile kuzine  sobada kızarttığımız ekmeklerin tadı  hala  damağımda... Yemek bahane bir  tatlı muhabbet de gerek  derseniz  Cumalıkızık köyünde Kızık Sofrasını tercih edin derim ben.

Tam hatırlamıyorum ama 2002 yılları  falandı Küçük Emrah ın Kınalı Kar  dizisinin de çekildiği konaktan da kareler...

Harika bir gündü tarihle yüzyüze gelmek insanı bir tuaf etsede...